Stichting Childrenshome

financiele adoptie van weeskinderen in India

deel onze site:

Reisverslag van Jan Bochmann en David Geneste,
Bezoek aan het weeshuis Pudhu Punal van SJDT en de dorpskinderen van DEET.


 

In december 2014 vertrokken wij - Jan Bochmann en David Geneste - naar Zuid-India. Wij wilden een reis door dit prachtige land combineren met een bezoek aan onze financiële adoptiekinderen. Deze reis en ons verblijf in het weeshuis Pudhu Punal en bij DEET hebben veel indruk op ons gemaakt.

India is fascinerend. Schoonheid en ellende wisselen elkaar af. Maar wat het reizen in dit land erg bijzonder maakt zijn de persoonlijke ontmoetingen. Indiase mensen zijn vaak echt geïnteresseerd in die rare vreemdeling die wij in haar of zijn ogen toch wel moeten zijn. Dat levert talrijke hilarische of ontroerende situaties op voor diegene die daarvoor openstaat. Zo ook tijdens ons bezoek in het weeshuis.

Pudhu Punal ligt aan de voet van de bergen in het westen van Tamil Nadu en bestaat uit een reeks kleinere gebouwen in het groen. Wij werden door Lia, Jan en het personeel zeer hartelijk ontvangen. Zoals elk jaar waren Lia en Jan rond de kerst persoonlijk aanwezig om het werk van de stichting te coördineren en om een goed persoonlijk contact te houden met alle kinderen. De directe persoonlijke betrokkenheid van Lia en Jan en de impact van het werk van Stichting Childrenshome zijn enorm indrukwekkend om te zien.



Onze eerste indruk van het weeshuis was zeer positief. Het is fijn om te zien onder welke goede omstandigheden de kinderen, die vaak verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt, hier kunnen opgroeien. De woongebouwen zijn eenvoudig maar buitengewoon schoon en goed onderhouden, er is genoeg eten voor iedereen en het weeshuis wordt door broeder Sebastian en een aantal sterke Indiase vrouwen liefdevol en professioneel geleidt. De kinderen hebben een strak dagritme en voeren vele taken zelf uit, zoals het schoonmaken van de woonvertrekken, het wassen van hun eigen kleding, het verzorgen van de planten en huisdieren op het terrein en het helpen in de keuken. Op deze manier leren de kinderen veel en kan het weeshuis met relatief weinig middelen en een kleine maar hoog gemotiveerde groep personeel draaiende worden gehouden.

Maar er is simpelweg te weinig geld om ook eens uitzonderlijke dingen voor de kinderen te kunnen doen. Juist daarom zijn de donaties van Stichting Childrenshome zo belangrijk. Bijvoorbeeld was het dit jaar dankzij de kerstactie mogelijk om elk kind vlak voor de kerstdagen te voorzien van nieuwe kleding. Alle meisjes en jongens hebben dan ook apetrots hun nieuwe glitterjurkjes en hemdjes laten zien. Wij waren erg onder de indruk van deze mooie actie omdat dit de kinderen helpt om een eigenwaarde, trots en zelfvertrouwen te ontwikkelen, allemaal dingen voor deze kinderen absoluut niet vanzelfsprekend zijn.

Tijdens ons verblijf in Pudhu Punal hadden wij, net zoals andere financiële adoptieouders uit Nederland, snel veel contact met de kinderen. Zoals iedereen hadden wij vanuit Nederland grote dozen vol cadeaus opgestuurd en gingen wij vrolijk ballonnen en speelgoed uitdelen. Het duurde echter niet lang en we waren omringd door tientallen kinderen en er ontstond erg veel onrust omdat er simpelweg nooit genoeg cadeautjes voor iedereen zijn. We stelden ons op gegeven moment wel de vraag of het überhaupt zinvol is om hier spulletjes uit te delen. Het is misschien al te gemakkelijk om op deze manier de aandacht van de kinderen te trekken en in het middelpunt te komen te staan. Kortom, we besloten om het speelgoed aan het personeel te overhandigen zodat het later stuk voor stuk kan worden uitgedeeld als daarvoor geschikte momenten zijn. Ook zonder cadeaus vinden de weeskinderen het heerlijk om aandacht te krijgen, om te spelen en om te lachen met ons gekke Europeanen. En daar hebben wij ontzettend van genoten.

Ons bezoek in Pudhu Punal viel samen met de kerst en dat is ook voor de kinderen daar het hoogtepunt van het jaar. Kerst werd uitbundig gevierd met een kerkelijke dienst, diverse sportwedstrijden, bijzondere maaltijden en indrukwekkend dans- en muziekoptredens. Pas na afloop van alle festiviteiten keerde de rust terug en vertrok een deel van de kinderen om op bezoek te gaan bij familieleden in hun dorpen of steden.

Ook wij vertrokken weer maar mochten nog een dag bij DEET doorbrengen en onze adoptiekinderen uit het dorp vlakbij leren kennen. Het was een prachtige dag en alles was door Anthony en zijn vrouw Prema Latha liefdevol voorbereidt. Wij vonden het belangrijk om samen met de kinderen dingen te doen die zij leuk zouden vinden en om iets meer te komen te weten over hun achtergronden. Daarom was ons bezoek aan het dorp van de Dalit-gemeenschap erg boeiend. De vriendelijkheid van deze mensen daar vonden we overweldigend. Tegelijkertijd is het confronterend om de bittere armoede te zien en in de piepkleine leemhutjes te staan waar een heel gezin woont. Wij zullen nooit vergeten hoe de moeder van Susmitha, een van de adoptiekinderen van David, speciaal voor ons westerlingen een fles cola had gekocht en een schaal fruit klaar gezet. Het is erg ontroerend om de gastvrijheid en de menselijkheid in deze armoedige omstandigheden mee te maken.

De dag eindigde met een heerlijke maaltijd samen met de kinderen en met een bezoek aan een geweldige bioscoopfilm in Madurai. Niet alleen de kinderen maar ook Lia, Jan en wij hebben ons kapot gelachen tijdens een 3 uur lang verhaal vol van sappige liefdesliederen en eindeloze action stunts door een bidi-rokende Tamilse superhero met snor. Wat een schitterende belevenis!

Een bezoek aan het weeshuis is een geweldige ervaring en kunnen wij iedereen aanraden. Maar wij willen ook nog een kanttekening plaatsen. Ons viel op dat sommige financiële adoptieouders de neiging hebben om alleen maar “hun” kind te overladen met liefde, aandacht en dozen vol spelgoed. Dat is natuurlijk goed bedoeld maar leidt ook weer tot nijd, ontevredenheid en onrust onder de overige kinderen. In onze ogen moeten adoptieouders hun rol niet al te letterlijk nemen en zou het prettiger zijn om tenminste de kinderen uit hetzelfde cottage ook gelijk te behandelen. En aangezien er heel veel werk wordt verricht om het de bezoekers uit Europa naar hun zin te maken denken wij dat een bezoek niet langer dan 1 of 2 dagen zou moeten duren.
Het gaat uiteindelijk niet om ons vermaak maar om de kinderen ter plekke.

Wij willen Lia en Jan hartelijk danken voor de geweldige gezamenlijke dagen in India. Het was fantastisch om te zien wat jullie met Childrenshome ter weeg hebben gebracht en we hopen dat jullie nog vele jaren kunnen doorgaan met dit schitterende initiatief!

De allerbeste wensen van Jan Bochmann en David Geneste   

Jan en David, namens Childrenshome: Bedankt!!!