Stichting Childrenshome

financiele adoptie van weeskinderen in India

deel onze site:

Op bezoek bij “onze” meisjes!!

Zelf zouden we Zuid-India niet zo snel als vakantiebestemming hebben gekozen. Al sinds jaren hebben we ons hart verpand aan Afrika en onze jongste zoon is vorig jaar getrouwd met een vrouw uit Peru, zodat we daar ook een bestemming hebben. India ligt dan wel ver uit de koers.

Al een jaar of 8 sponsoren we via Childrenshome een aantal meisjes in Pudhu Punal en Pudhu Vansanthem. Steeds vaker zeiden de meisjes te hopen dat ze ons nog eens “in het echt” zouden zien, in plaats van op foto. Zo kwam het dat we in september vorig jaar bij Jan en Lia naar de mogelijkheden van een bezoek hebben geïnformeerd. In overleg met hen en met de leiding van de weeshuizen (Broeder Sebastian) is toen afgesproken dat we eind januari van dit jaar een paar dagen zouden komen.

Zo kwamen we met maar één overstap (in Mumbai) op 25 januari 2017 in Madurai aan, waar de taxi al voor ons klaar stond om ons naar Pudhu Punal te brengen.

De ontvangst was onvergetelijk. Devi Bala van de staf stond met “onze kinderen” al te wachten met een bosje zelf geplukte bloemen. Wat waren ze verlegen. Dat zou( gelukkig) de dagen daarna snel veranderen.

De staf verdient enorm veel respect. Letterlijk dag en nacht zijn ze in touw voor de kinderen. Dat ze er daarnaast ook nog voor ons wilden zijn is haast ongelofelijk. En de kinderen (210 alleen al in Pudhu Punal) zijn geweldig. Ze vinden het prachtig om met je te spelen, maar nemen ook hun taken serieus, zoals het schoon houden van hun huisjes, het zelf wassen van hun kleren en het netjes houden van het terrein van het weeshuis.

De dag begint (voor de kinderen en de staf, tenminste) om 5 uur ’s ochtends. Voordat ze om een uur of 7 verzamelen voor het ontbijt hebben ze al onder leiding van de “ward” (soort verantwoordelijke per huisje) hun taken voor die dag uitgevoerd en hebben ze collectief gebeden. Alle kinderen doen daaraan mee, of ze nu christelijk, moslim of hindoe zijn. Als ze om een uur of 8 naar de bus lopen die ze naar school brengt, komen ze bij ons langs om hun “uncle en auntie” goede dag te wensen. Dan treedt de rust in op Pudhu Punal die duurt tot de bussen met de kinderen weer van school terug komen.

Uit met dat schooluniform en snel even een oud en versleten jurkje aan. Klaar om weer te spelen. Maar eerst nog even wat extra lessen, zoals “story-telling” om de kinderen nog iets extra’s mee te geven om zich in het openbaar beter te kunnen (en durven) uiten.

Naast de 160 meisjes zitten er in Pudhu Punal 50 jongetjes (tot een jaar of 11). Ook die willen spelen. Dan komt Broeder Sebastian er zichzelf mee bemoeien. En tovert een basketbal tevoorschijn en doet zelf naar hartenlust mee.

Diep respect hebben we ook gekregen voor het keukenpersoneel. De vrouwen moeten dagelijks twee maaltijden maken, in het weekend en in de vakantie zijn het drie maaltijden, voor 210 kinderen en moeten koken op hout (meestal palmbladeren) in de keuken. Je kunt je voorstellen hoe warm en rokerig het daar is. Gelukkig is het project om de keuken te moderniseren en om op stoom te koken gestart. Dat is veel minder ongezond en sneller dan de manier waarop het nu nog moet. Mooi dat Childrenshome dat project heeft geadopteerd. Ze hebben het echt heel dringend nodig.


Naast dat we veel met ze hebben gespeeld hebben we ze ook een beetje verwend. We hebben voor alle kinderen ijsjes gekocht (een super-traktatie voor ze) en we hebben 400 ballonnen uitgedeeld, helpen opblazen en geknoopt. Het was even een geweldige puinhoop maar de kinderen hadden onnoemelijk veel plezier.
De tijd vliegt voorbij en we moeten de volgende dag weer verder. Het is ook niet goed om de reguliere gang van zaken teveel te verstoren. Maar het was geweldig. We weten nu nog beter waarom we sponsor zijn en blijven.

Karel en Lies te Lindert Nieuwerkerk a/d IJssel

Karel en Lies bedankt voor jullie reactie en voor het leuke artikel.