Stichting Childrenshome

financiele adoptie van weeskinderen in India

deel onze site:

Bezoek aan de weeshuizen en aan de dorpskinderen.

In december 2010/januari 2011 hebben we de weeshuizen bezocht van de   organisatie SJDT en hebben we de dorpskinderen bezocht van SJDT en van onze nieuwe organisatie in  Zuid-India DEET. Voor het eerst reist er ook een financiële adoptie-ouder mee die aan de lijve wilt ondervinden hoe een en ander in z’n werk gaat.

Op het vliegveld van Madurai aangekomen staat Antoni, onze contactpersoon,al klaar om ons naar het weeshuis Pudhu Punal te brengen. De kinderen staan al klaar met een bosje bloemen en het is hart- verwarmend te zien hoe al die snuitjes stralen. ’s-Avonds zijn we met alle kinderen naar de openlucht nachtmis geweest en hebben daarna naar het dansen en zingen van de kinderen in het Boys Village gekeken. Er zijn weer veel nieuwe kinderen bijgekomen en er staan weer enkele nieuwe cottages.

Met de kinderen gaat het goed. Overdag gaan de meesten naar school en worden de allerkleinsten bezig gehouden door de huismoeders. Kerstmis hebben we bij Antoni thuis gevierd. Heel gezellig en Prema, zijn vrouw, had heerlijk gekookt.

        

Na enkele dagen Pudhu Punal zijn we naar Tranquebar gereisd waar het weeshuis Pudhu Irudayam staat. Het is de eerste keer dat we dit weeshuis bezoeken. Ook hier een warm welkom. We krijgen een bloemen- krans omgehangen en de kinderen die van Pudhu Punal naar Pudhu Irudayam zijn overgeplaatst herkennen ons direct. Hier hebben we nog te maken met een uitlopertje van de moesson en het is er ontzettend nat. Vanuit dit weeshuis hebben we de dorpskinderen bezocht van SJDT. Het is schrijnend te zien hoe de gezinnen leven die in de diverse dorpen wonen. Er zijn stukken van verschillende dorpen door de Tsunami weggevaagd en de bewoners, die het overleefd hebben, hebben nu hun huisje wat verder landinwaarts gebouwd. Het is een goed initiatief van SJDT om er voor te zorgen dat de kinderen die in deze dorpen wonen, naar school kunnen gaan. We hebben de kinderen ook nog een schoolbag gegeven. Tijdens onze laatste avond bij Pudhu Irudayam zijn we vermaakt door de kinderen die ons leuke dansjes hebben laten zien. Ook hier hebben we kinderen van nieuwe kleren kunnen voorzien dankzij de kerstgiften.

     

Na enkele dagen Pudhu Irudayam zijn we naar Madurai gereisd om van daaruit de dorpskinderen van onze nieuwe organisatie DEET te gaan bezoeken.

Deze dorpskinderen komen uit de Dalitgemeenschap en ons bezoek aan de diverse dorpen heeft grote indruk op ons gemaakt. De armoede waarin deze Dalitgemeenschap leeft en het besef dat deze kinderen niet welkom zijn op een gewone school is eigenlijk onvoorstelbaar. De regering doet er heel weinig aan. Het enige wat ze doet is het betalen van een minimum salaris aan de vier teachers die er les geven. De rest, zoals schoolboeken, schriften, de huur van het pand, schooluniformen, enz., dat moeten de mensen allemaal zelf betalen. Maar geld is er haast niet. Daarom is het ondersteuningsplan een heel mooi project, voor  € 10,00 in de maand kunnen we er voor zorgen dat de kinderen die in deze dorpen wonen naar school kunnen gaan.
Als kerstgift van Childrenshome hebben we deze kinderen schoolspullen gegeven.

     

Na twee dagen DEET op naar de weeshuizen Pudhu Vansantham en Pudhu Udhayam. Als we hier aankomen is het net of we een beetje thuiskomen, want hier is het in 2005 allemaal begonnen. Hier zijn we, na de Tsunami, in contact gekomen met Br. Sebastian en hebben er toen enkele dagen doorgebracht. De meeste kinderen die er verblijven kennen we dan ook al enkele jaren en het is steeds weer schitterend te zien hoe blij de kinderen zijn als ze ons zien.

We hebben de school bezocht waar de kinderen les krijgen en de headteacher vertelde ons dat de kinderen er heel goed hun best doen. De “mental children” bezocht in Pudhu Udhayam en ook hier blije gezichtjes en je kan aan de kinderen zien dat ze het in het weeshuis naar hun zin hebben. Ze krijgen diverse therapieën zoals handvaardigheid, het maken van eenvoudige rekensommetjes enz. Op woensdag de culturele avond. Altijd weer een genot om te zien hoe de kinderen dansen. Bij de meeste zit het toch wel in de genen. Daarbij komt nog dat ze het moeten doen met minimale hulpmiddelen, zoals gekleurde bloempotten, geverfde blikjes en stokken die ze van de bomen zagen. Na het dansen hebben we de kleding uitgedeeld aan de kinderen van Pudhu Punal, Pudhu Vansantham en Pudhu Udhayam. Ook dit jaar weer mogelijk gemaakt door de vele kerstgiften die binnen gekomen zijn.

     

Op zaterdagmiddag hebben we het jongensweeshuis Pudhu Yugam bezocht. Dit weeshuis ligt in Dindigul en is ongeveer anderhalf uur rijden. De jongens staan ons bij de poort al op te wachten en we worden met applaus begroet. Ook hier weer vele oude bekenden gezien en ook hier hebben de jongens het naar hun zin. Ze doen goed hun best op school en met verschillende jongens een gesprekje gehad. De een wil priester worden, de andere arts en weer een andere leraar. Ook hier de kleding uitgedeeld en teruggegaan naar Pudhu Vansantham.

     

De volgende morgen zijn we vertrokken naar Mamallapuram om daar heerlijk bij te komen. Luisteren naar de branding van de Golf van Bengalen, een strandwandeling, ja, even relaxen.

Dit alles is uitgebreid te lezen in ons reisdagboek: http://childrenshome2010.waarbenjij.nu/

Ook is het mogelijk de fotoalbums van ons bezoek aan de kinderen online te bekijken.

Bekijk hier deel 1 van de  HEMA online fotoalbum http://twurl.nl/nhumy0
en hier deel 2 van de  HEMA online fotoalbum http://twurl.nl/njzxea

Rest ons nog om alle financiële adoptie-ouders en sponsors te bedanken voor hun financiële bijdrage van het afgelopen jaar. De Stichting Childrenshome kan niet zonder uw hulp, met uw hulp kunnen wij samen hun toekomst verbeteren.


Een terugblik op ons bezoek aan de vijf weeshuizen 2010.

In januari 2010 hebben we de weeshuizen bezocht van de twee organisaties waar we mee samenwerken. Als eerste staat het weeshuis Childrenshome van de organisatie SEEDS op de lijst. Na een hartelijk ontvangst door de kinderen en door Mr. Ramachandran, de directeur, hebben we enkele gesprekken gehad met hem en zijn medewerker. Met de 21 kinderen die in het weeshuis verblijven gaat het goed maar waar zijn de andere kinderen? De verklaring van Mr. Ramachandran is dat de kinderen, in verband met het pongalfeest, bij familie verblijven maar dat ze over enkele dagen allemaal weer terug zijn. Enkele kinderen logeren in de buurt van het weeshuis en die hebben we dan ook bezocht. Van de andere kinderen zou hij foto’s opsturen zodat wij de financiële adoptie-ouders een foto konden geven. We hebben onze twijfels maar goed. We hebben de school bezocht waar de kinderen les krijgen. Geweldig hoe de kinderen van Childrenshome reageren als ze ons zien. Ook zijn we een dag op stap geweest met de kinderen naar een tempel bovenop een berg waar de kinderen een reinigingsbad nemen. Daarna hebben we het Ghandimuseum in Madurai bezocht. Voor ons wel heel interessant maar voor de kinderen wat minder. In het park gepicknickt en daarna een lichtshow in het Palace in Madurai  bekeken. Als afsluiting de kinderen getrakteerd op een maaltijd in een gezellig restaurant. De kinderen hebben we nieuwe kleding, zeep en een zeepdoos gegeven en ’s-Avonds nog een ijsje. Na drie dagen hebben we het weeshuis verlaten met gemengde gevoelens. Hier komen we nog op terug.

Nu gaan we naar het weeshuis Pudhu Punal. Ook hier een hartelijke ontvangst en ontzettend leuk om al die kinderen weer te zien. Er zijn er wel heel veel bijgekomen en het wordt er aardig druk. Er staan ook weer enkele nieuwe cottages. Met de kinderen gaat het goed. Overdag gaan de meesten naar school en worden de allerkleinsten bezig gehouden door de huismoeders. We hebben gezien hoe ze de koeien wassen en versieren voor het pongalfeest. Ook de hele ceremonie meegemaakt van het zegenen en wijden van deze dieren. Ook de kinderen van Pudhu Punal hebben, dank zij de gulle kerstgiften, van nieuwe kleding kunnen voorzien.

 

Na enkele dagen zijn we vertrokken naar Pudhu Vansantham en Pudhu Udhayam . Ze worden er aardig bezig gehouden met werken in de tuin, kokosnoten rapen en vooral met studeren. Ook hebben we de “mental” kinderen die in het weeshuis Pudhu Udhayam verblijven bezocht. Het is goed te zien dat deze kinderen door de toegepaste behandelprogramma’s vooruitgang boeken. Ook hier hebben we nieuwe kleding aan de kinderen uitgedeeld. Bij de afscheidsavond hebben we alle kinderen van de vier weeshuizen van SJDT getrakteerd op een speciale maaltijd met ijs na.

 

 

Na hier een paar dagen geweest te zijn,  zijn we naar het jongensweeshuis Pudhu Yugam gegaan. Er wonen hier 40 jongens die of nog op de lagere school zitten of inmiddels met een vervolgopleiding bezig zijn. Het gaat erg goed met deze jongens. Volgens de leraar doen ze op school erg goed hun best. Ook hier weer kleding uitgedeeld waar ze erg blij mee waren.

 

 

 

 

Thuisgekomen hebben we de foto’s van Mr. Ramachandran gekregen en onze vermoedens zijn helaas tot waarheid gekomen. Hij heeft ons gemanipuleerde en oude foto’s gestuurd en de kinderen die niet in het weeshuis waren tijdens ons bezoek wonen gewoon thuis. Wij hebben geen vertrouwen meer in SEEDS en hebben dan ook de samenwerking opgezegd. Zie ook onder de rubriek nieuws: Samenwerking met organisatie SEEDS beëindigd! Ondanks de problemen met de organisatie SEEDS kunnen we terugzien op een fijn en zinvol bezoek aan de weeshuizen.

Via ons reisdagboek childrenshome2010.waarbenjij.nu/ kun je alles nog eens na lezen.

2008 - 2009

Een terugblik op ons bezoek aan de drie weeshuizen.

Na een toch wel vermoeiende reis van 38 uur zijn we aangekomen op ons eerste verblijfsadres van de organisatie SJDT: Het weeshuis Puduvansantham (Dit is Tamil voor Het New Life Village). De meeste kinderen herkenden ons nog van vorig jaar en het ijs was dan ook snel gebroken. De nieuwe kinderen bleven eerst wat op een afstand maar dat was ook maar voor even. Met de kinderen hebben we een weekje doorgebracht. We hebben ook de scholen bezocht waar ze naar toe gaan en waren best een beetje onder de indruk van de discipline die er op zo’n school is. Klassen van wel 60 leerlingen is niets bijzonder.

 

 

 

Ook hebben we het weeshuis Pudhu Udhayam bezocht. Dit weeshuis staat op het terrein van het New Life Village en hier verblijven de “mental children”. Ook hier alleen maar blije gezichten. De ongeveer 45 kinderen die hier verblijven staan onder de hoede van enkele huismoeders die af en toe worden bijgestaan door een ouder kind van het New Life Village. Deze “mental” children krijgen af en toe fysiotherapie en, indien nodig, spraaklessen. Bij Joseph, die financieel is geadopteerd, zien we echt vooruitgang. Vorig jaar kon hij nog niet lopen en nu kan hij al wat meters in één keer maken. 

Dinsdag voor kerst op naar Madurai: Kleding, tandenborstels en tandpasta, schooletuis en zeep kopen. Rond acht uur ’s-avonds weer terug, bekaf! Tijdens de culturele avond hebben we alles uitgedeeld met daarbij de schoolbags. De kinderen waren er allemaal erg blij mee, al hadden ze stiekem wel op een “chrismasgift” vanuit Nederland gehoopt. Op 21 december zijn we dan ook met een voldaan gevoel vetrokken naar het weeshuis Pudupunal.

Ook hier weer vele bekende gezichtjes maar ook heel veel nieuwe en ze waren allemaal weer wat groter geworden. Na enkele tips van de staf, zoals  's avonds niet buiten gaan zitten in verband met de aanwezigheid van slangen, het buitenlicht aanlaten e.d. zijn we die avond op tijd onder de klamboe gekropen. Overdag gaan de meeste kinderen, gelukkig, naar school en hebben we de gelegenheid om enkele dorpjes te bezoeken. Het is er allemaal erg armoedig en veel inwoners vragen geld aan ons. Op kerstavond met alle kinderen naar een openluchtmis geweest. Ons kerstontbijt de volgende morgen was dit jaar wat aan de magere kant: wentelteefjes en noedels! 's Middags naar Antoni en zijn gezin voor onze kerstlunch. Heel gezellig. De volgende dag ook hier afscheid genomen. En op weg naar onze tweede organisatie, SEEDS, voor ons bezoek aan het weeshuis Childrenshome.

 

 

Dit weeshuis is pas opgestart en we waren erg benieuwd hoe een en ander er uit zou zien. Nou, de kinderen hebben niets te klagen. Ze slapen op stapelbedden met echte matrassen en eten aan eettafels. Ook lopen de koeien te grazen op het terrein van het weeshuis. De kinderen moesten natuurlijk wel even wennen aan ons maar een bal en wat ballonnen doen wonderen. Het weeshuis is echter nu al te klein en heeft een groot nadeel: Op vijftig meter van het weeshuis staat een visdrogerij en dat stinkt ontzettend. Als de wind een beetje verkeerd staat dan krijg je de volle laag. Mr. Ramachandran, de directeur, heeft dan ook het plan om het weeshuis ergens anders opnieuw op te starten en is al bezig met het zoeken naar een geschikte locatie. Met de kinderen wat uitstapjes gemaakt, kleding met ze gekocht en oudejaarsavond met ze gevierd. Hier laten ze op middernacht ballonnen klappen in plaats van rotjes. Dolle pret.

De volgende dag heeft Mr. Ramachandran ons naar Madurai gebracht waar we een nacht in een hotel hebben geslapen. Daarna met de trein naar Mamalapuram en lekker aan de Baai van Bengalen bijgekomen. Weer een enerverende reis! Het is allemaal erg vermoeiend geweest maar we kunnen terugzien op een geslaagd bezoek aan beide organisaties.

 

 

 

 

 

Hier volgt de bedankbrief van Broeder Sebastian:

Dear Sponsor Parents,

Greetings and Prayerful wishes to you from Bro. I. Sebastian FSC, Executive Director,
St.Joseph’s Development Trust, Genguvarpatti, Theni District.
   
First of all I take this opportunity to appreciate the Zeal and the spirit of sacrifice that we always wonder from you. I thank you for accepting our children as your sponsor children and helping
them for their daily needs of food, clothing shelter, Education and other needs.

The children always remember you in their prayers and pray for your well being. I also remember you in your prayers. Here is the admirable memorial in Pudhupunal and Pudhuvasantham for
your sacrifice in your home land.

The sponsor Children all thank you for your support them. The sponsor children Sponsorship department and all the staffs working for the children convey their great regards and assure you their prayers. Annual report for each children will be sent in the month of may. I wish and pray
that may the lord almighty bless you in abundance that you may be able to carry out the good works that Jesus Christ has left for us.

With Prayerful wishes.

Yours Fraternally in Xt,

Bro. I. Sebastian FSC,
Executive Director.

Hier volgt de bedankbrief van Dir. Ramachandran:

Dear Sponsor Parents and Sponsors,

Seasonal greetings from SEEDS.As you know ours is a Non Governmental Organization working
for the well being of children and empowerment of rural Dalits women in and around Thirumangalam Taluk, Madurai District, and South India.

Last year we have started SEEDS STICHTING CHILDRENS HOME, which is situated at Thirumangalam, Madurai District, in South India for the 25 children.  You have adopted these children as a parent and you have supported them for their food, shelter and other educational activities. Some of you very frequently sent some gifts, cloths, play materials and photo cards to these children.

We as an organization in charge for the children assure you that we will certainly bring these children as a good fellow citizen. Love and passion is a main objective of our home.  To bring
out their hidden potentiality and identifying their talents and promoting them as a good fellow citizen with sustainable idea to lead a decent life. Your donations and contributions are the key factor for this home.  We the Cook, Warden, Cattle care taker; other staff team members want
to thank you to all adopted parents on behalf of the SEEDS STICHTING CHILDRENS HOME Thirumangalam for your noble cost that you are rendering to these children. Moreover on
behalf of the all children we want to thank you all.

Thank You very Much by SEEDS teamThanking you.


Yours sincerely,

A. Ramachandran
Director

2007- 2008

Een terugblik op ons bezoek aan het New Life Village en aan Pudupunal.

Na een lange vliegreis naar Zuid-India zijn we ’s morgens in Madurai aangekomen. Daar worden we door Antoni, onze contactpersoon van SJDT, ontvangen. We hebben altijd contact met hem via de mail en daarom is het nu leuk om hem in levende lijve te zien.

In het New Lifte Village aangekomen hebben we een ontmoeting met de staf en met alle kinderen. We herkennen kinderen van ons bezoek drie jaar geleden en ook herkennen we enkele adoptiekinderen. Het valt echter niet mee om al die gezichtjes uit elkaar te houden. De drie weken hier hebben we wat verdeeld over het New Life Village en het nieuwe weeshuis Pudupunal. Door ons lange verblijf in de weeshuizen hebben we een aardig beeld gekregen van het dagelijks leven. Om kwart voor zes ’s-morgens, na het luiden van een grote bel, uit bed, wassen, aankleden, bidden, het terrein aanvegen en dan, na het eten, naar school.

Als ze uit school komen moeten er kleren gewassen worden, moet er weer geveegd worden en, natuurlijk, huiswerk maken. 's Avonds, rond zeven uur, hebben ze een uurtje om wat te spelen. Daarna weer bidden en dan naar bed. Op zondag hebben ze niet echt een vrije dag. Er moet in de tuin gewerkt worden, ze gaan naar de kerk en er moet weer geveegd worden. In het wees huis Pudupunal gaat het er iets anders aan toe, want daar zijn de kinderen nog een stuk jonger. Ook hebben we de doop van het adoptiekind Immanuel bij mogen wonen. Een bijzondere gebeurtenis.

We hebben gezien dat er liefdevol en goed voor de kinderen wordt gezorgd. Er heerst discipline en ze worden aan het werk gezet. De kinderen zijn erg aanhankelijk en het liefst willen ze heel de dag bij je zijn.

We hebben kunnen constateren dat de adoptiegelden heel goed worden besteed. Ook door de gulle giften van de sponsors hebben we een aantal extra dingen kunnen doen zoals: het kopen van nieuwe kleding voor 200 kinderen, het aanbieden van een kerstlunch, het uitdelen van cake en ijsjes en alle kinderen voorzien van een rugzak. Op deze rugzak staat het logo van onze stichting. Geadopteerde kinderen een cadeautje gegeven van hun adoptieouder(s) en de overige hebben een cadeautje van de stichting gekregen. Na overleg met Br. Sebastian is besloten om de knuffels op een later tijdstip uit te delen. Hij vindt dat de kinderen anders veel te veel krijgen.

Op onze laatste dag krijgen we van de staf en de kinderen een “vaarwel programma” aangeboden. Dit wordt een geweldige avond met muziek, zang en dans. De volgende dag nemen we afscheid en vertrekken we richting Madurai. We zullen ze missen! Het zijn drie schitterende weken geweest.

Br. Sebastian heeft gevraagd of we alle adoptie-ouders en sponsors willen bedanken.

Hij schrijft letterlijk:

First of all I remember with Joy the Good works you are doing for our Children in the two Orphanthouses. Now I take this opportunity to thank all the supporters in Netherlands and wish you all happy charismas and a prosperous New Year 2008. Kindly convey my wishes and regards to all the benefactors’ supporters foster parents and all the sponsors. With inmense blessing Yours Fraternally In X’t

Bro. SebastianFSC
Executive Director


Jan en Lia Mureau.