Stichting Childrenshome

financiele adoptie van weeskinderen in India

deel onze site:

Ons bezoek aan SJDT en DEET heeft geheel aan onze verwachtingen voldaan. We hebben kunnen constateren dat het adoptie- en sponsorgeld goed wordt besteed en we hebben alle financieel geadopteerde kinderen ontmoet. Wij bedanken beide organisaties, SJDT en DEET, voor hun gastvrijheid. 

Dankzij de grandiose opbrengst van de kerstactie en de geitenactie hebben we alle kinderen in de weeshuizen en alle kinderen uit de dorpen die in het ondersteuningsprogramma zitten voorzien van kleding en kookpotten en hebben we aan diverse gezinnen een geit kunnen overhandigen. Ook hebben we de kinderen diverse malen getracteerd op fruit, snacks, een speciale maaltijd en enkele bioscoopuitjes.

Zie onderstaande verslagen. Voor het bekijken van foto’s en enkele filmpjes dient u de link aan te klikken.

Bezoek Pudhu Vansantham 2014/2015.

De kinderen staan al klaar met een bosje bloemen en vinden het geweldig dat we er weer zijn. In dit weeshuis wonen 104 kinderen en alleen maar meisjes. Daar er veel kinderen in examentijd zitten vindt de leiding het beter dat we vandaag foto’s maken. No problem. Met de hulp van Suresh en Edison, beide heren behoren tot de sponsorstaf, staan in een mum van tijd de meisjes op de foto.Ook de planning doorgenomen. Prima voor elkaar, we weten toch wel dat er steeds aanpassingen zijn.

Om vijf uur is er een Pancha-meeting. De kinderen kunnen dan hun zegje doen over bepaalde zaken waar ze mee zitten zoals problemen op school, dat ze te vaak aan de beurt zijn om de cottage op te ruimen en zo meer. De leidinggevende van de cottage kan kritiek hebben op meisjes die hun nagels niet op tijd knippen of hun kleding laten slingeren. Van dit alles wordt verslag opgemaakt en bewaard. Kortom, een soort van gemeenteraad in het klein.

De volgende dag gaan we de registers bekijken die van alle kinderen bijgehouden worden. Alle gegevens van de kinderen staan in een registers, zoals de naam, geboortedatum, namen van ouders, eventuele inkomsten van ouders, de kaste, etc. Ook wordt er vermeld welke ouders op de maandelijkse parenstday aanwezig zijn. Ook de schoolresultaten , gesprekken met leerkrachten en eventuele problemen staan in registers opgetekend.  Ook krijgen de kinderen twee keer per jaar een gezondheidscheck.

De laatste avond mogen we weer genieten van dans en muziek van de kinderen van P. Vansantham en van P. Udhayam. Steeds weer schitterend om te zien hoe de kinderen meer dan hun uiterste best doen en het enthousiasme straalt er van af. Kortom, een geweldige avond.

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van Pudhu Vansantham te bekijken. 

Op het youtube kanaal van Childrenshome kunt u ook een aantal filmpjes bekijken.
http://youtu.be/njic94MCqtk  deel 1

http://youtu.be/BfokiCJ4W8E  deel 2

http://youtu.be/2dejrhEI9ms  deel 3

 

Bezoek Pudhu Udhayam  2014/2015.

Dit is het weeshuis waar 40 lichamelijke en verstandelijke kinderen met een beperking wonen, zowel jongens als meisjes. Gesprekken gehad met de staf en we hebben het werk van de fysiotherapeut bekeken. Elk jaar zien we dat de kinderen vooruit zijn gegaan. De kinderen krijgen loopoefeningen, oefeningen om pols en hand wat beter te kunnen gebruiken, spraakoefeningen, kortom, alles wat nodig is om ze fysiek op een hoger niveau te brengen.

We hebben de klasjes bezocht waar de kinderen oefeningen krijgen in het herkennen van kleuren, leren schrijven en leren om met getallen en rupees om te gaan. Veel kinderen hebben veel moeite met hun fijne motoriek en op allerlei manieren wordt geprobeerd om deze motoriek te verbeteren. We hebben ook de Yogalessen gevolgd, dit is een vast onderdeel voor de kinderen in  Pudhu Udhayam.  Er zijn drie leerkrachten die dit speciale onderwijs geven en ieder jaar zien we dat er vooruitgang in zit. Ook hier weer alle registers met alle aantekeningen ingezien.

Nieuw dit jaar is de moestuin. Allerlei soorten groenten worden er geteeld en de kinderen zijn apetrots om ons alles te laten zien. Het zaaien, water geven, oogsten en het onderhoud doen de kinderen met hun begeleiders. Een heel mooi en leerzaam project.  

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-im pressie en een aantal filmpjes van Pudhu Udhayam te bekijken. 

Op het youtube kanaal van Childrenshome kunt u ook een aantal filmpjes bekijken.

http://youtu.be/Gt371d5hPlY

http://youtu.be/o7fg6GoYM7E

Het weeshuis Pudhu Irudayam 2014/2015.

Vanmorgen de kinderen in Pudhu Vansantham uitgezwaaid, die gaan naar school en wij gaan naar het weeshuis Pudhu Irudayam. Na het pakken van de koffers om kwart voor elf op naar de kust. Als we op de tolweg zijn gaat het lekker maar de laatste drie uur rijden we constant door de dorpen op wegen die die naam af en toe niet waard zijn. Kuilen zo groot dat een kruiwagen met zand niet genoeg is om die op te vullen. De moesson is aan de kust nog niet voorbij en er staat overal heel veel water. Om half zes aangekomen bij P. Irudayam. Het is er nog lekker rustig want alle kinderen zijn naar school. Na ’n uurtje is het echter gedaan met de rust en alle kinderen komen even gedag zeggen. Leuk om al die snoetjes weer te zien.

In het weeshuis Pudhu Irudayam verblijven 106 kinderen, ook alleen maar meisjes. De staf van dit weeshuis bestaat uit Anusuya en Shanmugavalli. Een meeting gehad met Joseline (dit is het plaatsvervangend hoofd van Br. Sebastian), Shanmugavalli en met Anusuya en de registers bekeken.  Ook hier wordt door de leiding alles bijgehouden wat de kinderen betreft. Rapportcijfers, het naar school gaan, schoonhouden van de cottages, de medische check-ups die twee keer per jaar door artsen plaatsvinden, samenvattingen van de wekelijke panchayat-meetings, voedingslijsten, etc., kortom er zijn 14 grote registers waarin alles wordt bijgehouden.

In de ochtend met Joseline en de drie warden de cases van de kinderen doorgenomen en ieder kind heeft zijn eigen geschiedenis.  Gelukkig hebben deze kinderen een toekomst in het vooruitzicht.Net als in Pudhu Vansantham staan alle gegevens in wel twintig verschillende boeken en schriften vermeld. Het is voor de wardens wel heel veel werk maar het is prima dat alles vermeld wordt.

De fotosessie is letterlijk in het water gevallen. Met bakken komt het eruit en pas rond acht uur hebben we wat foto’s kunnen maken. De kinderen moeten naar school dus morgenochtend weer een nieuwe kans. De volgende morgen is het prachtig weer. De kinderen van wie we een foto willen nemen zijn bezig hun haar te vlechten en het is mooi te zien hoe ze elkaar helpen met het strikken. Vanavond de kleinere kinderen wat beziggehouden met spelletjes. Daarna moeten ze huiswerk gaan maken en hun dans gaan oefenen voor Kerstmis. Plotseling een herrie: de Kerstman staat voor de poort. Geweldig, zingen, dansen de kinderen vinden het  super . 

De volgende dag brengen we een bezoek aan de dorpskinderen. Weer terug bij Pudhu Irudayam gaan we de kunstwerken van de kinderen bekijken. Het betreffen onderwerpen over de natuur, het milieu, voeding etc. Het is de bedoeling dat we punten geven en de kinderen zijn natuurlijk reuze benieuwd wat voor punt ze krijgen. Maar dat blijft nog even geheim.


De volgende dag gaan we naar de dorpen om de kinderen uit het ondersteuningsplan te bezoeken. Om half negen zijn we weer terug bij Pudhu Irudayam en kunnen we gelijk aanschuiven voor de culturele avond. Ook hier is het hartverwarmend en leuk om te zien hoe de kinderen hun best doen en zelf ook genieten. De volgende morgen nemen we afscheid, maar met de kerst zullen we elkaar in Pudhu Punal weer ontmoeten ,en vertekken we naar Pudhu Punal.

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van Pudhu Irudayam te bekijken. 

Op het youtube kanaal van Childrenshome kunt u ook een aantal filmpjes bekijken.

https://www.youtube.com/watch?v=FctSEQzL_ic

https://www.youtube.com/watch?v=aJbuELAAxD0

https://www.youtube.com/watch?v=WL1cCI9HFTs

Bezoek Pudhu Punal 2014/2015.

Vandaag vertrekken we naar het weeshuis Pudhu Punal. In Pudhu Punal verblijven 180 kinderen en zowel meisjes als jongens. De kinderen gaan naar school en wij vertrekken om half tien voor weer een ritje van zes, zeven uur. Na de lunch kunnen we de tolweg op en schiet het wat op. Om vijf uur zijn we er dan eindelijk. De kleuters staan al klaar met een bosje bloemen en vinden het geweldig dat we er zijn.  Zondag zijn Ronald, Gea en hun twee dochters aangekomen voor een bezoek aan hun financiële adoptie kinderen.

De volgende morgen staan we om half zeven op en het jonge volkje veegt er al lustig op los. Na de lunch hebben we ons met de kinderen bezig gehouden en vanmiddag gaan we naar het jongensweeshuis Pudhu Yugam in Dindigul. Vannacht, 24 december  zijn de kinderen uit Pudhu Irudayam aangekomen. Deze dag gaan we met de fam. Bruinig naar DEET om hun financieel adoptiekind te ontmoeten. De lunch hebben we bij Prema en Antoni gebruikt, heerlijk, en daarna zijn we teruggegaan naar Pudhu Punal. 

Sara is inmiddels ook gearriveerd en heeft zich al in haar cottage geïnstalleerd. Na het maken van de foto’s van kinderen komen ook Jan en David, een adoptieouder en sponsor, Pudhu Punal binnengewandeld. Even bijgepraat en dan is het tijd om ons om te kleden in een sari en in een dotti. Ook de gasten krijgen een kleurig kleed aan. Dan op naar de mis. De bussen volgeladen en in een kwartiertje zijn we op de plaats van bestemming. Het is een openluchtmis maar ondanks de mooie muziek lukt het sommige kinderen toch om in slaap te vallen. Terug bij Pudhu Punal laten de kinderen prachtige dansen zien en prachtige songs horen. Om half twaalf dinner en na een lange dag gaan we naar bed.

De kerstmorgen begint al vroeg want om 6 uur start de sportdag. De kinderen hebben verschillende onderdelen afgewerkt. Sprinten, koekhappen, verspringen, kogelstoten, flessen water vullen, stenen lopen etc. De kinderen vinden het geweldig en doen meer dan 100 % hun best. Ook de supporters leven mee en laten dat horen ook! Om 10 uur zijn we terug en gaan we ontbijten en even relaxen want om één uur is het weer lunchtijd. ’s-Middags zijn de kinderen al weer druk bezig met de voorbereidingen voor de culturele avond. Ook de staf en de wardens hebben het er maar druk mee. Om zes uur worden we opgehaald en, samen met de gasten, lopen we onder een oorverdovend tromgeroffel en vuurwerk naar het plein. Na een toespraak van Br. Sebastian start de culturele avond en kan de competitie tussen de vier weeshuizen beginnen. Elke groep van een weeshuis bestaat uit een aantal meisjes met trommels met daarbij een aantal danseressen. Na het optreden met de trommels gaan de verschillende weeshuizen hun dansen laten zien. Heel mooi en weer beter dan vorig jaar. Morgen komt de uitslag. Afscheid genomen van Ronald en zijn gezin die vertrekken morgen.

Vandaag, 26 december, na het ontbijt wordt de uitslag van de danscompetitie bekend gemaakt. Je kan zien dat de kinderen, wardens, dans teachers, een beetje zenuwachtig zijn over de uitslag. Eerst de sportprijzen. Dit jaar hebben we hulp van Sara, Jan en David en met veel enthousiasme overhandigen ze de prijsjes. Dan het moment suprême: En……ja hoor, ook dit jaar is Pudhu Punal de grote winnaar en Pudhu Irudayam is tweede.

De volgende dag even wat ontspanning, we gaan met z’n vijven naar Batlagundu. Beetje shoppen, Jan en David naar de kapper en lekker geluncht. Sara heeft fruit gekocht dat ze ’s-avonds uit kan delen aan de kinderen. 

Vandaag is het zondag 28 december en gaan we een dag naar DEET. David heeft daar tien kinderen en Sara één kind die in het ondersteuningsprogramma van DEET/Childrenshome zitten. Het kantoor van DEET staat op ongeveer anderhalf uur tijden van Pudhu Punal. De kinderen staan al klaar met hun bloemenkransen. Heel leuk en heel hartverwarmend. Tijdens het koffie drinken stellen de kinderen zich voor en worden de cadeautjes uitgepakt die David en Jan al hadden opgestuurd. Daarna het dorpje Kandai bezocht. Maakt op David, Jan en Sara grote indruk. Hoe de mensen wonen, dat de ouders ’s-nachts op straat slapen omdat er in het huisje zelf geen plaats genoeg is, het maakt allemaal grote indruk. 

’s-Middags naar de film met de kinderen. De cinema staat vlakbij het centrum van Madurai en we zijn nog maar net op tijd. De film is gebaseerd op een waar verhaal en gaat over een dam ergens tussen Tamil Nadu en Kerala. Het geluid natuurlijk keihard en af en toe wordt er flink gevochten. Geweldige film. Na afloop van de film afscheid genomen van David en Jan. Weer aangekomen bij Pudhu Punal is het rustig. Er zijn een aantal kinderen met hun waardens naar Madurai om wat te shoppen.  Paul, ook een adoptieouder die zijn kinderen bezoekt,  is inmiddels ook gearriveerd en zit met Br. Sebastian en de kleintjes video te kijken.

Maandag, 29 december
Br. Sebastian heeft het schema voor de komende dagen aangepast. Ook vraagt hij aan Lia of ze morgenavond wil koken voor zes personen. Samen met Sara en Joseline hebben ze het boodschappenlijstje gemaakt. De keuze is gevallen op noedels en kip, weer eens wat anders! Vanmiddag gaan we enkele werkstukken die de kinderen gemaakt hebben bekijken. Heel leuk, de onderwerpen betreffen de natuur, het milieu, klimaat enz.

Dinsdag 30 december heeft de Stichting Childrenshome de kinderen een bezoekje aan de cinema aangeboden. Dit is mogelijk dank zij de opbrengst van de kerstaktie. Het is de film die we zondag gezien hebben en daarom begrijpen we de inhoud een beetje beter. De kinderen vinden het geweldig en leven met het hele gebeuren mee en als de twee hoofdrolspelers elkaar een, vluchtige, zoen geven breken ze de cinema bijna af. Terug bij Pudhu Punal gaan we met z’n allen voorbereidingen treffen voor ’t koken. Br. Sebastian vraagt steeds of we onderhand gaan beginnen, hij zal wel honger hebben. Hans Tibben is inmiddels ook gearriveerd en met vijven gaan we aan de slag. Het enige wat Jan en Lia missen is een glaasje wijn bij het koken. Voor Br. Sebastian wordt een stuk kip apart klaar gemaakt met heel veel pittige kruiden. Het eten is een succes en volgens Br. Sebastian is het voor herhaling vatbaar.

Al weer de laatste dag van 2014! Deze morgen gaan we de boeken bekijken die de wardens bijhouden over de kinderen. Ook hier wordt alles genoteerd. Hoeveel kinderen er elke dag naar school gaan, de cijfers die ze halen, gesprekken met onderwijzend personeel, als kinderen ziek de medicijnen die ze hebben gekregen, hoeveel rijst, kip e.d. er ingekocht wordt, werktijden van de wardens, enz. Kortom, een prima administratie die ze bijhouden.

Nieuwsjaarsdag om vijf uur opgestaan om naar de mis te gaan. Alle kinderen zien er geweldig mooi uit in hun nieuwe kleding. Dankzij de kerstactie kunnen we alle kinderen, ook de kinderen die niet financieel geadopteerd zijn, elk jaar nieuwe kleding geven. Na de mis deelt Br. Sebastian sinaasappels en cake uit en trakteert Joseline op een toffee. Een traktatie voor de kinderen. Vanavond staat er iets speciaals op het progamma, een barbecue! Rond zes uur gaan de voorbereidingen beginnen voor het meat-burning. Maar eerst gaan we een soort van minikampvuurtje maken en gaan de kinderen dansen en voordragen. Plotseling komt er een meisje aan met een klein varkentje. Jan ziet de blikken van Lia en Sara, die denken dat het biggetje op dit vuur gaat. Gelukkig niet, het is weer een soort van offeren. Na het dansen en zo gaat de vlam in de bbq’s en de kinderen doen inderdaad aan meat-burning. Ze roosteren het vlees in de vlammen en zodra ze denken dat het goed is wordt er weer een andere spies met vlees gevuld en geroosterd. Onze kip laten we voor alle zekerheid een half uur garen. Dit alles gebeurt onder oorverdovende muziek uit het repertoire van Br. Sebastian. Op een gegeven ogenblik vindt ook hij dat het genoeg is en valt er een zalige rust over Pudhu Punal.

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van Pudhu Punal te bekijken. 

De volgende morgen is het tijd om van iedereen afscheid te nemen en gaan we naar DEET.

 

Bezoek Pudhu Yugam 2014/2015.

Het jongensweeshuis Pudhu Yugam in Dindigul. Dit is een stadje dat op ruim een uur rijden van Pudhu Punal ligt. Mr. Augustine heeft hier de leiding en doet dit op een hele leuke manier. Hij laat de kinderen hun zegje doen zoals hoe oud ze zijn, wat ze later willen worden, hun hobby’s enz. Hij bestraft maar geeft ook een aai over de bol. In het jongensweeshuis wonen 36 jongens. Na de lunch gaan we naar het dak van het hostel en hebben de jongens wat spelletjes gedaan, wat een enthousiasme.

Na het dinner vertrekken we weer na Pudhu Punal. In India is het zo wie zo al gevaarlijk op de weg maar in het donker is het verschrikkelijk gevaarlijk. Alle chauffeurs rijden met groot licht op en rijden als gekken. Vooral bussen en vrachtwagens. Plotseling een ruk aan het stuur van de chauffeur naar links de berm in, hij moet uitwijken voor een bus die aan het inhalen is. Gelukkig staat er net geen boom daar en komen we met de schrik vrij. We moeten wel even diep adem halen. Met de kerstdagen komen ook de jongens naar Pudhu Punal en kunnen we nog een aantal dagen met ze optrekken. 

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van Pudhu Yugam te bekijken. 

De kinderen in het ondersteuningsprogramma SJDT/Childrenshome 2014/2015.

Zaterdag 20 december, vandaag en morgen staat het bezoek aan de dorpskinderen op het programma.
Chinnangudi, elf kinderen 
Kumarakudi, drie kinderen 
Maruthampallam, twee kinderen 
Chithamparampakkam, vijf kinderen 
Thirukalayur, drie kinderen 
Pillaiperumanallur, twaalf kinderen 
Perumalpettai, vijf kinderen 
Pudupettai, drie kinderen 
Anai Kovil, drie kinderen 


Het ontvangstcomité staat al klaar met het geven van tikka’s, ’n bekertje drinken met een koekje en doeken. De mensen hebben niet veel maar de ontvangst is altijd hartverwarmend. Suresh laat de kinderen hun verhaal doen en de kinderen vertellen in welke klas ze zitten, wat ze willen worden. 
Veel  kinderen worden door een oma of een ander lid van de familie opgevoed. We bezoeken een fam. en het is binnen net zo licht als buiten en je ziet dan ook op heel veel daken plastic liggen. Er is veel leed. Een vader heeft zijn gezin van drie kinderen in de steek gelaten en is bij een andere vrouw gaan wonen. De moeder kan het niet verwerken, overgiet zich met benzine en pleegt zelfmoord. Dit is maar een van de vele, ontzettende aangrijpende verhalen. 

In Chinnagudi een geit aan Maheshwari overhandigd, dit is mogelijk gemaakt door de geitenactie, super blij zijn ze ermee.

Na de lunch gaan we verder met ons bezoek aan de dorpskinderen. Jan ontmoet er weer zijn jonge vriend Manikandan. In vier jaar tijd is deze jongeman veranderd van een jongetje van, 1.15 in een jongeman van 1,70 lang. In Pellaiperumanallur een geit overhandigd aan Sabitha en Sembaruthi, dit is mogelijk gemaakt door de geitenactie van Childrenshome.  De gezinnen zijn er zeer gelukkig mee en beloven ons dat ze er heel goed voor zullen zorgen. 

Vandaag, zondag, staan de volgende dorpen op het programma: 
Earkattancherry, negen kinderen 
Sathankudi, één kind 
Tranquebar, acht kinderen 
Porayar, drie kinderen 
Kaduthaasi Pattarai, één kind 
Ichaladi, één kind 
Poraiyaaru, één kind 
Thiruvidakazhi, drie kinderen 
Thiruvidaikali, één kind 
Thillaiyadi, één kind 
Kattucheri, drie kinderen 
Puthukuppam, één kind 

Ook deze bezoeken zijn er weer met een lach en een traan. De traan om de trieste verhalen die we aan horen en de lach om de antwoorden van de kinderen. My name is Aruthi, i am first or second or third standard and i wants to be a doctor, police-officer, teacher.En wat denk je van de vraag aan twee oma's: hoe oud zijn jullie? Ze weten het niet misschien 50 of 60!!!! Prachtig. 

Om zes uur gaan we het dorp bezoeken waar Abisha woont. We zouden hier tussen vier en vijf uur zijn maar door het uitlopen van het programma is het over zeven als we er zijn. Abisha kan dan wel niet lopen, ze is ontzettend pienter en heeft op elke vraag een antwoord.

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van dit bezoek te bekijken. 

De kinderen in het ondersteuningsprogramma DEET/Childrenshome 2014/2015.

Om elf uur komen we aan bij het kantoor van DEET en we worden uitbundig verwelkomd door kinderen en ouders uit het ondersteuningsprogramma. Kransen, doeken, tikka’s, alles wordt weer voor de dag gehaald. Tijdens de koffie stellen de kinderen zich voor en worden de cadeautjes van Sara uitgedeeld.

Zaterdag 3 januari, Om tien uur komt de eerste groep kinderen uit het dorp Sathangudi. Al gauw is het een drukte van heb ik jou daar. Antoni en Prema hebben wat spelletjes klaargezet en de kinderen zetten hun beste beentje voor. Ook laten ze wat leuke dansen zien. Vanmiddag hetzelfde verhaal. Spelletjes, leuke dansen en een hoop herrie. Maar als je al die blije en vrolijke gezichten ziet dan moet je daar maar niet te veel erg in hebben. Rond half zes vertrekken de laatste kinderen met hun moeder of vader.

Een wekker hoeven we niet te zetten, de honden zorgen er wel voor dat we op tijd wakker zijn. Om half tien vertrekken we naar Dindigul om 10 kinderen te bezoeken uit de Sirumalai Hills. Gezien onze ervaringen van vorig jaar vinden we het beter dat ze naar beneden komen. Door de week verblijven de kinderen in het hostel bij de school. In het weekend, sommige kinderen om de twee weekenden, gaan ze naar huis. De kinderen vertellen wie ze zijn, in welke klas ze zitten en wat ze willen worden. Ook hier weer teacher, police-officer, nurse en doctor. Om half twee nemen we afscheid en vertrekken we richting Vadipatty. Onderweg lekker geluncht en in Vadipatty drie mangoboompjes gekocht. Twee voor de twee gezinnen die hun huisjes, dank zij Miriam en Harry, aan het bouwen zijn en één voor bij het kantoor van DEET. Ook nemen we afscheid van Sara.

Vandaag gaan we de twee gezinnen bezoeken die een nieuw huis aan het bouwen zijn. Eerst even langs de arts van het dorp. Prema heeft een gezondheidsverklaring nodig voor een kind. De arts is een hele aardige man die aardig bereisd is. Hij heeft drie jaar gewerkt in St.Petersburg, ’n jaar in Finland en heeft diverse landen in Europa, waaronder Nederland, bezocht. Hij vraagt waar we vandaan komen en wat voor werk we doen. Hij is erg verrast dat we een stichting hebben en dat we kansarme kinderen in de dorpen in de buitengebieden van Tamil Nadu helpen. Hij zegt ons dat, als we iets nodig hebben, het hem moeten laten weten. Hij stelt ons voor aan een dame die verschillende soorten therapieën geeft, waaronder yoga. Zij komt eerdaags naar het kantoor van DEET om de moeders te laten zien wat het precies inhoudt. Dan op naar de twee gezinnen. Ze staan al klaar met doeken en laten vol trots hun huisjes zien. 

Het is voor een Dalit bijna onmogelijk om een stenen huis te hebben. Met de hulp van Harrie en Miriam is het hun gelukt. Er is nog geen elektriciteit, maar de nieuwe regering heeft beloofd dat binnen enkele jaren alle gezinnen, ook die in de buitengebieden, stroom hebben. Maar net als in Nederland stellen verkiezingsbeloften niet zo heel veel voor. Ook moet er nog water gehaald worden bij de put 50 meter verder. Is voor hen geen probleem, ze zijn dat gewend. De huizen kunnen pas worden afgebouwd als een ambtenaar een laatste check heeft gedaan. Ja ja, regels zijn regels, ook in India. Prema denkt dat in mei de huizen klaar zullen zijn. We geven beide gezinnen nog een mangoboompje en die worden natuurlijk gelijk geplant.

In de namiddag gaan we een school in Sathangudi bezoeken. Een grote school met 600 leerlingen. Op deze school zitten veel kinderen die in het ondersteuningsprogramma DEET/Childrenshome zitten. Heel mooi te zien hoe verschillend kinderen zijn. Het ene kind zingt met veel bravoure een liedje en het andere kind vertelt heel verlegen dat ze een nurse wilt worden. We delen leitjes uit en krijtjes en wat snoepjes en gaan dan terug naar het kantoor van DEET.

Dinsdag 6 januari, deze dag gaan we de school in Vadipatti bezoeken. Een aantal financieel geadopteerde kinderen zitten op deze school. Op deze school zitten voor het merendeel kinderen die tot de Dalits behoren. De school zelf is sinds een paar maanden niet meer in gebruik. De school verkeert in zo’n slechte staat dat de regering besloten heeft de school te sluiten. De lessen worden nu in de kerk gegeven. De kinderen staan bij de ingang en we krijgen weer bloemenkransen omgehangen. Daarna zingen ze een liedje voor ons en wordt er wat lekkers uitgedeeld. Rond half twee vertrekken we weer want de lessen moeten natuurlijk wel gewoon door blijven gaan.

Woensdag  eindelijk eens een ochtend voor onszelf. Om half acht een lekkere wandeling gemaakt en een dorpje in de buurt bezocht. Zodra we bij het dorp zijn aangekomen worden we aangeklampt door mensen die hulp zoeken voor hun kinderen. We zeggen dat ze contact op moeten nemen met Mrs. Prema van DEET. We hebben geen zin om dat verhaal nog tig keer te vertellen en we wandelen op ons gemak terug. Plotseling zien we de jongen, onze nachtwacht,  die ons in de nacht moet beschermen opduiken. Hij vraagt waar we geweest zijn en we krijgen plotseling een telefoontje in de hand gedrukt. Prema aan de lijn en ze zegt dat het erg gevaarlijk is om met een camera langs de weg te lopen. Er zijn mensen die je niet kan vertrouwen en die je dan kunnen beroven. Nou, we zullen eraan denken. Antoni komt met het ontbijt en zegt dat we gerust langs de weg kunnen lopen, maar dat we geen paadjes door het veld moeten nemen. Nou, dat doen we echt niet, ze hebben ons al bang genoeg gemaakt met slangen e.d. 

Inmiddels is Prema gearriveerd. Ze heeft problemen met de president (burgemeester) van het dorp. De grote luifel die er staat moet afgebroken worden en wel direct. Is te gevaarlijk. Enkele weken geleden is een soortgelijk afdak bij een school in brand gevlogen en zijn er 120 kinderen omgekomen. Prema heeft 2000 roepies betaald maar waarschijnlijk aan de verkeerde mensen. We zijn benieuwd naar de afloop. Om vijf uur gaan we naar het dorp Sathangudi om enkele kinderen te bezoeken. Altijd weer bijzonder te zien hoe de gezinnen leven. Een hut van zes bij twee met daarin zes personen. Is de ruimte te klein dan slapen de mannen en de oudere jongens buiten. Is er een geit dan is die die ’s-nachts ook binnen. 

Vandaag, 8 januari,  komen de moeders van de kinderen op bezoek die in het ondersteuningsprogramma van DEET/Childrenshome zitten. Als we om half acht aan de koffie zitten is onze “watchman” nog steeds in diepe rust. Om tien uur zijn de meeste moeders aanwezig en na een praatje van Prema gaan ze met diverse kleuren poeder tekeningen op het zand maken. Wij moeten die dan beoordelen en zeggen wie gewonnen heeft. Er zijn acht eerste prijzen en een hoofdprijs. Nou ja. 

Antoni en Prema hebben een yoga lerares uitgenodigd die aan de aanwezige ouders verschillende ademhalingstechnieken laat zien en voorlichting geeft aan voeding. Wij denken dat de mensen wel iets anders aan hun hoofd hebben dan ademhalingstechnieken en gezonde voeding maar ze zitten de dame maar gelijk te geven. De bedoeling is goed en je moet ergens beginnen

De volgende dag gaan we in de voormiddag met Prema een school bezoeken in Kandai. Op deze school zitten veel kinderen die in het ondersteuningsprogramma DEET/Childrenshome zitten. We gaan met de bus deze keer. Een leuke school waar de leerkrachten heel leuk met de kinderen omgaan. De kinderen krijgen vanaf vier, vijf jaar Engelse les en dat is toch een goede zaak. In alle klassen stellen de financieel geadopteerde kinderen zich voor en wordt er, zoals gebruikelijk, een liedje gezongen. Alle leerlingen krijgen ballonnen en een snoepje.

Even na vieren gaan we de gezinnen bezoeken waar de nieuwe financieel geadopteerde kinderen wonen. We willen met de bus en we wandelen zovast richting Kandai. De bus komt echter niet en als er een kleine vrachtwagen stopt, stappen wij achterin de laadruimte en Prema bij de chauffeur.

Het is af en toe schrijnend te zien in wat voor omstandigheden sommige gezinnen leven. Half ingestorte muren, een hutje van 2 bij 5 waar ze met zessen moeten slapen, eten etc. Bij goed weer is het probleem nog niet zo groot maar tijdens de moesson moeten er meters plastic aan de pas komen om het een klein beetje droog te houden. We hebben ook een studie-centre bezocht. Hier maken kinderen het in ondersteuningsprogramma hun huiswerk. Ook kinderen die niet in dit programma zitten kunnen hiervan gebruik maken. Er is een teacher aanwezig zodat, als kinderen vragen hebben, ze een antwoord kunnen krijgen. Thuis is dit niet mogelijk. Vaak kunnen hun ouders lezen noch schrijven. Een heel goed initiatief. We willen terug, maar de bus komt pas over een half uur. Geen probleem, een inwoner van het dorp brengt ons met zijn motor naar het kantoor en gaat dan Prema halen.

Zaterdag 10 januari, deze morgen ontmoeten we de financieel geadopteerde kinderen uit Kandai. Om elf uur start het programma maar om half tien staan de eerste kinderen al aan de poort. Tegen elf uur is echter iedereen aanwezig en worden we voor de verandering weer eens in een sari en dotti gehesen. Het programma kan beginnen. Eerst een inleidend praatje van Antoni en dan begint het dansen. De kinderen zetten hun beste beentjes voor en hebben er plezier in. Na het dansen overhandigen we de geiten aan de desbetreffende gezinnen. Ook de kleding en de kookpotten, met dank aan financiële ouders, sponsors etc. worden uitgedeeld. Dan is het feest afgelopen. De ouders, hun kroost en de geiten worden met een vrachtwagentje naar Kandai vervoert en wat rest is de rust.

Zondag  11 januari , slecht geslapen vannacht. Rond één uur hoorden we iets van een deur slaan en we zaten allebei rechtop in bed. Gisteren vertelde Prema nog dat een huis 200 meter verderop vorig jaar is overvallen. Ze hebben geiten meegenomen en alle juwelen van de vrouw. Ook vertelde ze nog dat de tralies die voor de ramen zitten niets voorstellen, die trekken ze er zo uit! Nou, je snapt wel dat we de rest van de nacht niet echt meer gerust hebben geslapen. Gisterenavond is ook de watchman niet op komen dagen, dus we waren helemaal alleen. Vanmiddag gaan we met een 40tal kinderen naar de cinema in Thirumalagam. Volgens Antoni draait er een leuke film. En we hebben nog wat over van de kerstgift. De film is voor de meeste een succes. Een jongetje vindt er niets aan en die heeft Prema met de pauze naar huis gebracht. De kinderen krijgen allemaal een zakje  chips en drinken en daarna het tweede gedeelte. Morgen zit ons bezoek erop en nemen we afscheid.

Volg de link http://childrenshome.fotoport.nl voor een foto-impressie en een aantal filmpjes van dit bezoek te bekijken.